Dün'ü götürdüler, bugün yolda, yarın muamma...

Her insanın doğal ve beşeri anatomisi vardır, fıtratı gereği...Doğar, büyür, gelişir, aşık olur, evlenir, kariyer yapar ve derken, final butonuna gelir insanoğlu. çünkü; "ömrün sermayesi pek azdır!"

Kendini insan değilde, (haşâ) Allah olarak nitelendirmeye  çalışır insanoğlu, çünkü pek nankördür. Neyim var ki? Diye sorgulama ihtiyacı duymaz insanoğlu. Neyin olabilir ki bu dünyada bir sevdalın,  bir iki arkadaş dost.

Peki seni dost edinmeye veya eş edinmeye sevk eden şey nedir? Hani dünya kralı idik ya,hiçbir şeye ihtiyacımız yoktu...

Rahmetli dedemin güzel bir sözü aklıma geliverdi, derdi ki; "oğlum , gurur denilen illet şeytanın maskarasıdır."

Yalan da değildi? Gurur uğruna ne canlar, ne yürekler ne evler, ne kalpler sönüyor...

Ömrün sermayesi  pek azdır, hoş görünebilir  tatlı görünebilir ama ki sonu da daima vardır.

Güzel sevin, güzelce sevinin-sevilin güzelce gülün ve güzelce ağlayın çünkü ömrü deşarj edebilen ancak ve ancak manevi değerlerdir...

HALİL İBRAHİM ÇELİK